เมือง
หน้าตา
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *mɯəŋᴬ; ร่วมเชื้อสายกับลาว ເມືອງ (เมือง), คำเมือง ᨾᩮᩬᩥᨦ (เมอิง), เขิน ᨾᩮᩨ᩠ᨦ (เมืง), ไทลื้อ ᦵᦙᦲᧂ (เมีง), ไทดำ ꪹꪣꪉ (เมง), ไทขาว ꪝꪷꪉ, ไทใหญ่ မိူင်း (เมิ๊ง), ไทใต้คง ᥛᥫᥒᥰ (เม๊อ̂ง), อาหม 𑜉𑜢𑜤𑜂𑜫 (มึง์), ตั่ย mường, จ้วง mwngh
เทียบคำยืมในภาษาเพื่อนบ้าน เขมรเหนือ มฺืง, เขมร មឿង (เมือง), เวียดนาม Mường (เหมื่อง), จีน 勐 (měng)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | เมือง | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | mʉʉang |
| ราชบัณฑิตยสภา | mueang | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /mɯa̯ŋ˧/(สัมผัส) | |
| ไฟล์เสียง | ||
คำนาม
[แก้ไข]เมือง
- แดน
- เมืองมนุษย์
- เมืองสวรรค์
- เมืองบาดาล
- ประเทศ
- เมืองไทย
- เมืองจีน
- เมืองลาว
- (โบราณ) จังหวัด
- เมืองเชียงใหม่
- เมืองนครศรีธรรมราช
- เมืองตราด
- (โบราณ) เขตซึ่งเคยเป็นเมืองสำคัญในระดับจังหวัด ต่อมาถูกลดฐานะเป็นอำเภอ
- เมืองไชยา
- เมืองมีนบุรี
- เมืองขุขันธ์
- เขตซึ่งเป็นที่ชุมนุมและเป็นที่ตั้งศาลากลางจังหวัด ซึ่งในครั้งก่อน ถ้าเป็นเมืองใหญ่ หมายถึงเขตภายในกำแพงเมือง
คำแปลภาษาอื่น
[แก้ไข]ภาษาคำเมือง
[แก้ไข]คำนาม
[แก้ไข]เมือง
- รูปแบบอื่นของ ᨾᩮᩬᩥᨦ (เมอิง)
คำวิสามานยนาม
[แก้ไข]เมือง
- รูปแบบอื่นของ ᨾᩮᩬᩥᨦ (เมอิง)
หมวดหมู่:
- ศัพท์ภาษาไทยที่สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาไทดั้งเดิม
- สัมผัส:ภาษาไทย/ɯa̯ŋ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีไฟล์เสียง
- คำหลักภาษาไทย
- คำนามภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีนัยโบราณ
- รายการที่มีกล่องคำแปล
- คำหลักภาษาคำเมือง
- คำนามภาษาคำเมือง
- คำนามภาษาคำเมืองในอักษรไทย
- คำวิสามานยนามภาษาคำเมือง
- คำวิสามานยนามภาษาคำเมืองในอักษรไทย