เมือง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *mɯəŋᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເມືອງ(เมือง), ภาษาไทลื้อ ᦵᦙᦲᧂ(เมีง), ภาษาไทใหญ่ မိူင်း(มิู๊ง), ภาษาไทดำ ꪹꪣꪉ(เมง), ภาษาจ้วง mwngh; เทียบคำยืมในภาษาเพื่อนบ้านได้แก่ ภาษาเขมร មឿង(เมือง), ภาษาเวียดนาม Mường(เหฺมื่อง), ภาษาจีน (měng)

การออกเสียง[แก้]

เสียงอ่านแบบไทย เมือง
สัทอักษรสากล /mɯa̯ŋ˧/

คำนาม[แก้]

เมือง

  1. แดน
    • เมืองมนุษย์
    • เมืองสวรรค์
    • เมืองบาดาล
  2. ประเทศ
    • เมืองไทย
    • เมืองจีน
    • เมืองลาว
  3. (โบราณ) จังหวัด
    • เมืองเชียงใหม่
    • เมืองนครศรีธรรมราช
    • เมืองตราด
  4. (โบราณ) เขตซึ่งเคยเป็นเมืองสำคัญในระดับจังหวัด ต่อมาถูกลดฐานะเป็นอำเภอ
    • เมืองไชยา
    • เมืองมีนบุรี
    • เมืองขุขันธ์
  5. เขตซึ่งเป็นที่ชุมนุมและเป็นที่ตั้งศาลากลางจังหวัด ซึ่งในครั้งก่อน ถ้าเป็นเมืองใหญ่ หมายถึงเขตภายในกำแพงเมือง