แดน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *ˀdɛːnᴬ³; ร่วมเชื้อสายกับภาษาอีสาน แดน, ภาษาลาว ແດນ (แดน), ภาษาคำเมือง ᨯᩯ᩠ᨶ (แดน), ภาษาเขิน ᨯᩯ᩠ᨶ (แดน), ภาษาไทลื้อ ᦶᦡᧃ (แดน), ภาษาไทดำ ꪵꪒꪙ (แดน), ภาษาไทใหญ่ လႅၼ် (แลน), ภาษาไทใต้คง ᥘᥦᥢ (แลน), ภาษาพ่าเก ꩫိꩫ် (นิน์), ภาษาอาหม *𑜓𑜢𑜐𑜫 (*ดิญ์), 𑜃𑜢𑜐𑜫 (นิญ์)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์แดน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงdɛɛn
ราชบัณฑิตยสภาdaen
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/dɛːn˧/()

คำนาม[แก้ไข]

แดน

  1. ที่ที่กำหนดไว้โดยตรงหรือโดยหมายรู้กัน
    ชายแดน
    ล้ำแดน
  2. ถิ่นที่
    แดนเสือ
    แดนผู้ร้าย