မိူင်း

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทใหญ่[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *mɯəŋᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย เมือง, ภาษาลาว ເມືອງ(เมือง), ภาษาไทลื้อ ᦵᦙᦲᧂ(เมีง), ภาษาไทดำ ꪹꪣꪉ(เมง), ภาษาจ้วง mwngh; เทียบคำยืมในภาษาเพื่อนบ้านได้แก่ ภาษาเขมร មឿង(เมือง), ภาษาเวียดนาม Mường(เหฺมื่อง), ภาษาจีน (měng)

การออกเสียง[แก้]

คำนาม[แก้]

မိူင်း (เมิ๊ง)

  1. เมือง