ราษฎร

ดูเพิ่ม: ราษฎร์

ภาษาไทย

รูปแบบอื่น

• ราษฎร์

รากศัพท์

ยืมมาจากสันสกฤต राष्ट्र (ราษฺฏฺร, “พลเมือง”); เทียบบาลี รฏฺฐ

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		ราด-สะ-ดอน
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	râat-sà-dɔɔn
	ราชบัณฑิตยสภา	rat-sa-don
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/raːt̚˥˩.sa˨˩.dɔːn˧/(สัมผัส)

คำนาม

ราษฎร

1. พลเมืองของประเทศ

   คำพ้องความs: ดูที่ อรรถาภิธาน:ประชาชน

ดูเพิ่ม

• รัฐ