สงัด

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาเขมร ស្ងាត់ (สฺงาต̍, เงียบ)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์สะ-หฺงัด
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงsà-ngàt
ราชบัณฑิตยสภาsa-ngat
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/sa˨˩.ŋat̚˨˩/()

คำกริยา[แก้ไข]

สงัด (คำอาการนาม ความสงัด)

  1. (อกรรม) เงียบสงบ
    คลื่นสงัด
    ลมสงัด

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

สงัด (คำอาการนาม ความสงัด)

  1. เงียบเชียบ, สงบเงียบเพราะปราศจากเสียงรบกวน
    ยามสงัด

คำกริยาวิเศษณ์[แก้ไข]

สงัด (คำอาการนาม ความสงัด)

  1. เงียบเชียบ
    ดึกสงัด

ดูเพิ่ม[แก้ไข]