สุสาน
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ยืมมาจากบาลี สุสาน, จากสันสกฤต श्मशान (ศฺมศาน); ร่วมเชื้อสายกับพม่า သုသာန် (สุสาน์), ไทใหญ่ သုၵ်ႈသၢၼ်ႇ (สุ้กส่าน), มอญ သုသာန် (สุสาน์), เขมร សុសាន (สุสาน), ลาว ສຸສານ (สุสาน)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | สุ-สาน | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | sù-sǎan |
| ราชบัณฑิตยสภา | su-san | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /su˨˩.saːn˩˩˦/(สัมผัส) | |
คำนาม
[แก้ไข]สุสาน
ภาษาบาลี
[แก้ไข]รูปแบบอื่น
[แก้ไข]เขียนด้วยอักษรอื่น
รากศัพท์
[แก้ไข]คำนาม
[แก้ไข]สุสาน ก.
- สุสาน
การผันรูป
[แก้ไข]ตารางการผันรูปของ "สุสาน" (เพศกลาง)
| การก \ พจน์ | เอกพจน์ | พหูพจน์ |
|---|---|---|
| กรรตุการก (ปฐมา) | สุสานํ | สุสานานิ |
| กรรมการก (ทุติยา) | สุสานํ | สุสานานิ |
| กรณการก (ตติยา) | สุสาเนน | สุสาเนหิ หรือ สุสาเนภิ |
| สัมปทานการก (จตุตถี) | สุสานสฺส หรือ สุสานาย หรือ สุสานตฺถํ | สุสานานํ |
| อปาทานการก (ปัญจมี) | สุสานสฺมา หรือ สุสานมฺหา หรือ สุสานา | สุสาเนหิ หรือ สุสาเนภิ |
| สัมพันธการก (ฉัฏฐี) | สุสานสฺส | สุสานานํ |
| อธิกรณการก (สัตตมี) | สุสานสฺมิํ หรือ สุสานมฺหิ หรือ สุสาเน | สุสาเนสุ |
| สัมโพธนการก (อาลปนะ) | สุสาน | สุสานานิ |