เผา

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *prawᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເຜົາ (เผ็า), ภาษาไทใหญ่ ၽဝ် (ผว), ภาษาอาหม 𑜇𑜧 (ผว์)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ เผา
สัทอักษรสากล /pʰaw˩˩˦/

คำกริยา[แก้]

เผา (คำอาการนาม การเผา)

  1. ทำให้ร้อนให้สุกหรือให้ไหม้เป็นต้นด้วยไฟ
    เผาเหล็ก
    เผากล้วย
    เผาป่า
  2. โดยปริยายหมายความว่า ทำให้ร้อน
    แดดเผา
  3. โดยปริยายหมายความว่า ทำให้เร่าร้อน
    กิเลสเผา
  4. โดยปริยายหมายความว่า ทำให้หมดไป
    เผากิเลส
  5. (ภาษาปาก) เร่งทำงานอย่างลวก ๆ ไป
  6. (ภาษาปาก) นินทา