ၽဝ်

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทใหญ่[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *pʰawᴬ¹, จากภาษาไทดั้งเดิม *prawᴬ; เทียบภาษาจีนยุคกลาง (MC bˠau, “อบ; เผา”); ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย เผา, ภาษาลาว ເຜົາ (เผ็า), ภาษาไทลื้อ ᦕᧁ (เผา), ภาษาไทดำ ꪹꪠꪱ (เฝา), ภาษาไทใต้คง ᥚᥝᥴ (เผ๋า), ภาษาอาหม 𑜇𑜧 (ผว์), ภาษาจ้วง byaeu

การออกเสียง[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ၽဝ် (ผว) (คำอาการนาม လွင်ႈၽဝ်)

  1. เผา