เฉลียว

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาเขมร ឆ្លៀវ (ฉฺเลียว)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ฉะ-เหฺลียว
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงchà-lǐao
ราชบัณฑิตยสภาcha-liao
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕʰa˨˩.lia̯w˩˩˦/()

คำกริยา[แก้ไข]

เฉลียว (คำอาการนาม การเฉลียว หรือ ความเฉลียว)

  1. นึกระแวงขึ้นมา
    ไม่เฉลียวว่าเขาจะหักหลัง
  2. มีไหวพริบ
    ฉลาดแต่ไม่เฉลียว