เบ๋อ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาแสก[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *ɓaɰᴬ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ใบ, ภาษาลาว ໃບ (ใบ), ภาษาไทลื้อ ᦺᦢ (ไบ), ภาษาไทดำ ꪻꪚ (ใบ), ภาษาไทใหญ่ မႂ် (ใม) หรือ ဝႂ် (ใว), ภาษาอาหม 𑜈𑜧 (บว์), 𑜈𑜨𑜧 (บอ̂ว์), 𑜉𑜧 (มว์), หรือ 𑜉𑜨𑜧 (มอ̂ว์), ภาษาจ้วง mbaw

คำนาม[แก้ไข]

เบ๋อ

  1. ใบ