เบื่อ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์เบื่อ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงbʉ̀ʉa
ราชบัณฑิตยสภาbuea
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/bɯa̯˨˩/()

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *C̥.ɓɯəᴮ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເບື່ອ (เบื่อ), ภาษาคำเมือง ᨷᩮᩬᩥ᩵ᩋ (เบอิ่อ), ภาษาเขิน ᨷᩮᩬᩨ᩵ (เบอื่), ภาษาไทลื้อ ᦵᦢᦲᧈ (เบี่), ภาษาไทใหญ่ မိူဝ်ႇ (เมิ่ว) หรือ ဝိူဝ်ႇ (เวิ่ว), ภาษาไทใต้คง ᥛᥫ (เมอ̂), ภาษาจ้วง mbwq, ภาษาจ้วงแบบหนง mbowq

คำกริยา[แก้ไข]

เบื่อ (คำอาการนาม การเบื่อ)

  1. วางยาพิษเป็นต้นให้เมาหรือให้ตาย
    เบื่อหนู
    เบื่อปลา

คำนาม[แก้ไข]

เบื่อ

  1. เรียกสารที่ทำให้เมาหรือให้ตายว่า ยาเบื่อ

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

เบื่อ

  1. (โบราณ) เมา

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ເບື່ອ (เบื่อ), ภาษาจ้วง mbwq, ภาษาจ้วงแบบหนง mbowq

คำกริยา[แก้ไข]

เบื่อ (คำอาการนาม การเบื่อ หรือ ความเบื่อ)

  1. รู้สึกอิดหนาระอาใจ เหนื่อยหน่าย หรือไม่อยาก
    เบื่องาน
    เบื่อโลก
    เบื่ออาหาร