สาร

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ สาน [เสียงสมาส]
สา-ระ-
สัทอักษรสากล /saːn˩˩˦/ /saː˩˩˦.ra˦˥./
คำพ้องเสียง

รากศัพท์ 1[แก้]

จากภาษาสันสกฤต सार (สาร, แก่น), จากภาษาบาลี สาร (แก่น)

คำนาม[แก้]

สาร

  1. แก่น, เนื้อแท้, มักใช้เข้าคู่กับคำ แก่น เป็น แก่นสาร
  2. ข้อความ, ถ้อยคำ, เรื่องราว
    กล่าวสาร
    สื่อสาร
  3. หนังสือ
    นิตยสาร
    วารสาร
  4. จดหมาย
    เขียนสาร
    สารของนายกรัฐมนตรีถึงเยาวชน

ดูเพิ่ม[แก้]

คำเกี่ยวข้อง[แก้]

รากศัพท์ 2[แก้]

คำนาม[แก้]

สาร

  1. สิ่งที่มีองค์ประกอบเป็นอย่างเดียวกัน มีสมบัติเฉพาะของตนเอง และไม่สามารถใช้วิธีกลใด ๆ มาแบ่งแยกให้เป็นส่วนอื่นที่มีองค์ประกอบและสมบัติแตกต่างออกไปได้
  2. (โบราณ) ใช้เรียกธาตุจำพวกหนึ่งและธาตุที่เข้าแทรกในต้นไม้

คำเกี่ยวข้อง[แก้]

รากศัพท์ 3[แก้]

จากภาษาเขมร សារ (สาร, ช้างที่มีงาเจริญเต็มที่)

คำนาม[แก้]

สาร

  1. ช้างใหญ่ ใช้ว่า ช้างสาร

รากศัพท์ 4[แก้]

คำนาม[แก้]

สาร

  1. ข้าวที่สีหรือตำเอาเปลือกออกแล้ว เรียกว่า ข้าวสาร

รากศัพท์ 5[แก้]

แผลงมาจากภาษาสันสกฤต सर्व (สรฺว, ทั้งหมด, ทั้งหลาย)

คำคุณศัพท์[แก้]

สาร

  1. คำประกอบหน้าคำ แปลว่า ทั้งหมด, ทั้งสิ้น, ทุก
    สารทิศ
    ทุกทิศ
    สารทุกข์
    ทุกข์ทั้งหมด
    สารเลว
    เลวทั้งสิ้น

ดูเพิ่ม[แก้]