แก่น

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์
{ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสระสั้น}
แก็่น
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgɛ̀n
ราชบัณฑิตยสภาkaen
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kɛn˨˩/()

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *keːlᴮ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ແກ່ນ (แก่น), ภาษาไทใหญ่ ၵႅၼ် (แกน)ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง genq, ภาษาจ้วง genq

คำนาม[แก้ไข]

แก่น

  1. เนื้อไม้แข็งและมีสีเข้ม อยู่ถัดกระพี้เข้าไป
  2. เนื้อแท้, หลักสำคัญ
    แก่นพระศาสนา
คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]
คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง gen

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

แก่น

  1. ดื้อรั้นซุกซนไม่เกรงกลัวใคร
คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]