ข้ามไปเนื้อหา

แก่น

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: แกน, แก้น, และ แก๊น

ภาษาไทย

[แก้ไข]

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์
{ไม่ตามอักขรวิธี; เสียงสระสั้น}
แก็่น
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgɛ̀n
ราชบัณฑิตยสภาkaen
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kɛn˨˩/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1

[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม *keːlᴮ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ແກ່ນ (แก่น), ภาษาไทใหญ่ ၵႅၼ် (แกน)ภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง genq, ภาษาจ้วง genq

เป็นศัพท์บัญญัติสำนักงานราชบัณฑิตยสภาของ duramen, heartwood สำหรับความหมาย 1, core, substance สำหรับความหมาย 2

คำนาม

[แก้ไข]

แก่น

  1. เนื้อไม้แข็งและมีสีเข้ม อยู่ถัดกระพี้เข้าไป
  2. เนื้อแท้, หลักสำคัญ
    แก่นพระศาสนา
คำเกี่ยวข้อง
[แก้ไข]
คำแปลภาษาอื่น
[แก้ไข]

รากศัพท์ 2

[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาจ้วงแบบจั่วเจียง gen (แกน, ดื้อรั้น, ไม่กลัว, ดุ)

คำคุณศัพท์

[แก้ไข]

แก่น

  1. ดื้อรั้นซุกซนไม่เกรงกลัวใคร
คำเกี่ยวข้อง
[แก้ไข]