เสมอหน้า

ภาษาไทย

รากศัพท์

เสมอ +‎ หน้า

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		สะ-เหฺมอ-น่า
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	sà-mə̌ə-nâa
	ราชบัณฑิตยสภา	sa-moe-na
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/sa˨˩.mɤː˩˩˦.naː˥˩/(สัมผัส)

คำคุณศัพท์

เสมอหน้า (คำอาการนาม ความเสมอหน้า)

1. ทั่วถึงและเท่าเทียมกัน, ทัดเทียม, ไม่โอนเอียงเข้าข้างใดข้างหนึ่ง

   รักลูกเสมอหน้ากัน