ข้ามไปเนื้อหา

เฮียก

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาคำเมือง

[แก้ไข]

การออกเสียง

[แก้ไข]

คำกริยา

[แก้ไข]

เฮียก (คำอาการนาม ก๋ารเฮียก หรือ ก๋านเฮียก)

  1. (สกรรม) รูปแบบอื่นของ ᩁ᩠ᨿᨠ (ร‍ยก)

ภาษาอีสาน

[แก้ไข]

รากศัพท์

[แก้ไข]

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *riəkᴰᴸ⁴; ร่วมเชื้อสายกับไทย เรียก, คำเมือง ᩁ᩠ᨿᨠ (ร‍ยก), เขิน ᩁ᩠ᨿᨠ (ร‍ยก), ลาว ຮຽກ (ฮ‍ยก), ไทลื้อ ᦵᦣᧅ (เฮก), ไทใหญ่ ႁဵၵ်ႈ (เห้ก), พ่าเก ꩭိက︀် (หิก์), อาหม 𑜍𑜢𑜀𑜫 (ริก์), แสก เหร้ก

การออกเสียง

[แก้ไข]

คำกริยา

[แก้ไข]

เฮียก (คำอาการนาม การเฮียก)

  1. (สกรรม) เรียก