ข้ามไปเนื้อหา

โกมล

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

  • (คำวิเศษณ์ความหมายที่ 1) จากภาษาบาลีและสันสกฤต
  • (คำนามความหมายที่ 1) จากภาษาบาลี กมล [กะมะละ]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์โก–มน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgoo–mon
ราชบัณฑิตยสภาko–mon
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/koː˧.mon˧/(สัมผัส)

คำวิเศษณ์ [แก้ไข]

โกมล

  1. อ่อน, งาม, หวาน, ไพเราะ
    กรรณาคือกลีบกมลโกมลกามแกล้งผจง.
    สมุทรโฆษคำฉันท์ ฉบับหอพระสมุดวชิรญาณ พ.ศ. ๒๔๖๘

คำนาม[แก้ไข]

โกมล

  1. ดอกบัว
    ก็ทัดทานวาริชโกมล.
    มหาชาติคำหลวง ฉบับหอพระสมุดวชิรญาณ พ.ศ. ๒๔๖๐ กัณฑ์มหาราช

คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]