ข้ามไปเนื้อหา

โกมล

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย

[แก้ไข]

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์โก–มน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgoo–mon
ราชบัณฑิตยสภาko–mon
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/koː˧.mon˧/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1

[แก้ไข]

ยืมมาจากภาษาสันสกฤต कोमल (โกมล) หรือภาษาบาลี โกมล

คำคุณศัพท์

[แก้ไข]

โกมล

  1. (ภาษาหนังสือ, ร้อยกรอง) อ่อน, งาม, หวาน, ไพเราะ
    กรรณาคือกลีบกมลโกมลกามแกล้งผจง.
    สมุทรโฆษคำฉันท์ ฉบับหอพระสมุดวชิรญาณ พ.ศ. ๒๔๖๘

รากศัพท์ 2

[แก้ไข]

ยืมมาจากภาษาสันสกฤต कमल (กมล) หรือภาษาบาลี กมล

คำนาม

[แก้ไข]

โกมล

  1. (ภาษาหนังสือ, ร้อยกรอง) ดอกบัว
    ก็ทัดทานวาริชโกมล.
    มหาชาติคำหลวง ฉบับหอพระสมุดวชิรญาณ พ.ศ. ๒๔๖๐ กัณฑ์มหาราช