โอย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์โอย
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงooi
ราชบัณฑิตยสภาoi
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ʔoːj˧/

คำกริยา[แก้ไข]

โอย

  1. (โบราณ) อวย, ให้
    คนในเมืองสุโขทัยนี้ มักทาน มักทรงศีล มักโอยทาน

คำอุทาน[แก้ไข]

โอย

  1. คำที่เปล่งออกมาแสดงความรู้สึกเจ็บปวด หรือรู้สึกว่ามากยิ่ง แปลก เป็นต้น

ดูเพิ่ม[แก้ไข]

ภาษาเขมรถิ่นไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

เทียบภาษาเขมร អ្វី (อฺวี) หรือ អី (อี)

คำสรรพนาม[แก้ไข]

โอย

  1. อะไร