ข้ามไปเนื้อหา

อวย

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย

[แก้ไข]

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์
อวย
ɒwy
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงuai
ราชบัณฑิตยสภาuai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ʔua̯j˧/(สัมผัส)

รากศัพท์ 1

[แก้ไข]

จากเขมร ឲ្យ (อฺโย); ร่วมเชื้อสายกับลาว ອວຍ (อวย), คำเมือง ᩋ᩠ᩅ᩠ᨿ (อ‍ว‍ย), ᩋ᩠ᩅᩣ᩠ᨿ (อ‍วา‍ย)

คำกริยา

[แก้ไข]

อวย (คำอาการนาม การอวย)

  1. ให้, โบราณใช้ว่า โอย ก็มี
    อวยชัย
    อวยพร
  2. (ภาษาปาก) พูดสิ่งที่ดี ชม เยินยอ แสดงความยินดี เป็นต้น
    อวยกันไปอวยกันมา

รากศัพท์ 2

[แก้ไข]

ไม่ทราบรากศัพท์

คำนาม

[แก้ไข]

อวย

  1. เรียกหม้อดินหรือหม้อเคลือบที่มีด้ามหรือหูสำหรับจับหรือหิ้วว่า หม้ออวย