ข้ามไปเนื้อหา

หม้อ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: หมอ

ภาษาไทย[แก้ไข]

วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ม่อ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงmɔ̂ɔ
ราชบัณฑิตยสภาmo
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/mɔː˥˩/(สัมผัส)
ไฟล์เสียง

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม *ʰmoːꟲ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᩉ᩠ᨾᩬᩴ᩶ (หมอํ้), ภาษาลาว ໝໍ້ (หมํ้), ภาษาไทลื้อ ᦖᦸᧉ (หฺม้อ̂), ภาษาไทดำ ꪢꪷ꫁ (หฺมํ้), ภาษาไทใหญ่ မေႃႈ (ม้อ̂), ภาษาไทใต้คง ᥛᥨᥝᥲ (โม้ว), ภาษาพ่าเก မေႃ (มอ̂), ภาษาอาหม 𑜉𑜦𑜡 (มอ̂), ภาษาจ้วง moj, ภาษาแสก ม̂อ

คำนาม[แก้ไข]

หม้อ

  1. ภาชนะประเภทหนึ่ง มีรูปทรงต่างสำหรับใส่ของหรือใช้งานบางอย่าง, เรียกตามสิ่งที่ใช้ทำ สิ่งที่บรรจุ หรือตามวัตถุประสงค์ที่ใช้สอย
    หม้อดิน
    หม้อทองเหลือง
    หม้ออะลูมิเนียม
    หม้อข้าว
    หม้อน้ำ
    หม้อตุ๋น
    หม้อนึ่ง
  2. (ภาษาปาก, สแลง) อวัยวะเพศหญิง
คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]

คำลักษณนาม[แก้ไข]

หม้อ

  1. ใช้เรียกหม้อแปลงไฟฟ้าและหม้อไฟ

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

เป็นไปได้ว่าตัดมาจาก ตีหม้อ (มีเพศสัมพันธ์)

คำกริยา[แก้ไข]

หม้อ

  1. (ภาษาปาก, สแลง) จีบผู้หญิง

ภาษาคำเมือง[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

หม้อ

  1. อีกรูปหนึ่งของ ᩉ᩠ᨾᩬᩴ᩶ (หมอํ้)