ຜຸຍ

ดูเพิ่ม: ຜຸຽ

ภาษาลาว

รูปแบบอื่น

• ຜຸຽ (ผุ‍ย) — ล้าสมัย

รากศัพท์

ร่วมเชื้อสายกับไทย ผุยผง, อีสาน ผุย, เขิน ᨹ᩠ᨿᩪ (ผ‍ยู), ไทลื้อ ᦕᦼ (ผูย)

การออกเสียง

• (เวียงจันทน์) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [pʰuj˩(˧)]
• (หลวงพระบาง) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [pʰuj˥˧˧]
• การแบ่งพยางค์: ຜຸຍ
• สัมผัส: -uj

คำคุณศัพท์

ຜຸຍ • (ผุย) (คำอาการนาม ຄວາມຜຸຍ)

1. ละเอียด, ซึ่งเป็นผง