ຫຸ່ງ

ดูเพิ่ม: ຫງີ, ຫິ່ງ, ຫິ້ງ, ຫຶງ, ຫຸງ, และ ຫົງ

ภาษาลาว

รากศัพท์

ยืมมาจากเขมร ល្ហុង (ลฺหุง); ร่วมเชื้อสายกับอีสาน หุ่ง, ไทดำ ꪶꪬ꪿ꪉ (โห่ง)

การออกเสียง

• (เวียงจันทน์) ไอพีเอ^{(อธิบาย)}: [huŋ˧]
• (หลวงพระบาง) ไอพีเอ^{(อธิบาย)}: [huŋ˧˨]
• การแบ่งพยางค์: ຫຸ່ງ
• สัมผัส: -uŋ
• คำพ้องเสียง: ຮຸ່ງ (ฮุ่ง) (ในถิ่นที่มีการออกเสียงอักษรคู่เหมือนกันเมื่อมีไม้เอก)

คำนาม

ຫຸ່ງ • (หุ่ง)

1. (ໝາກ~) มะละกอ