မွၼ်
ภาษาไทใหญ่
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *ʰmɔːnᴬ¹; ร่วมเชื้อสายกับไทย หมอน, คำเมือง ᩉ᩠ᨾᩬᩁ (หมอร), เขิน ᩉ᩠ᨾᩬᩁ (หมอร), ลาว ໝອນ (หมอน), ไทลื้อ ᦖᦸᧃ (หมอ̂น), ไทดำ ꪢꪮꪙ (หมอน), พ่าเก မ︀ွꩫ︀် (มอ̂น์), อาหม 𑜉𑜨𑜃𑜫 (มอ̂น์), จ้วงแบบหนง moan
การออกเสียง
[แก้ไข]- สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /mɔn˨˦/
- เทียบเสียงภาษาไทยโดยประมาณ: หฺม๋อน
- สัมผัส: -ɔn
คำนาม
[แก้ไข]မွၼ် • (มอ̂น)