ᦣᦸᧃᧉ

ภาษาไทลื้อ

รากศัพท์

สืบทอดจากไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *rɔːnꟲ⁴, จากไทดั้งเดิม *rwuːlꟲ; ร่วมเชื้อสายกับไทย ร้อน, คำเมือง ᩁᩬ᩶ᩁ (รอ้ร), อีสาน ฮ้อน, ลาว ຮ້ອນ (ฮ้อน), ไทดำ ꪭ꫁ꪮꪙ (ฮ้อน), ไทขาว ꪭꪮꪙꫂ, ไทใหญ่ ႁွၼ်ႉ (ห๎อ̂น), ไทใต้คง ᥞᥩᥢᥳ (ห๎อ̂น), พ่าเก ꩭွꩫ︀် (หอ̂น์), อาหม 𑜍𑜨𑜃𑜫 (รอ̂น์), แสก รูน

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /hɔn˩/

คำคุณศัพท์

ᦣᦸᧃᧉ (ฮ้อ̂น) (อักษรไทธรรม ᩁᩬ᩶ᩁ, คำอาการนาม ᦩᦱᧄᦣᦸᧃᧉ)

1. ร้อน