จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
U+8349, 草
CJK UNIFIED IDEOGRAPH-8349

[U+8348]
CJK Unified Ideographs
[U+834A]

ข้ามภาษา[แก้ไข]

อักษรจีน[แก้ไข]

(รากอักษรจีนที่ 140, +6, 9 ขีด, การป้อนชางเจี๋ย 廿日十 (TAJ), การป้อนสี่มุม 44406, การประกอบ)

  1. หญ้า, ฟาง, สมุนไพร

อ้างอิง[แก้ไข]

  • พจนานุกรมคังซี: หน้า 1030 อักขระตัวที่ 17
  • พจนานุกรมไดกังวะจิเต็ง: อักขระตัวที่ 30945
  • พจนานุกรมแทจาวอน: หน้า 1489 อักขระตัวที่ 14
  • พจนานุกรมฮั่นยฺหวี่ต้าจื้อเตี่ยน (ฉบับพิมพ์ครั้งแรก): เล่ม 5 หน้า 3203 อักขระตัวที่ 4
  • ข้อมูลยูนิฮันสำหรับ U+8349

ภาษาจีน[แก้ไข]

ตัวเต็ม
ตัวย่อ #

การออกเสียง[แก้ไข]


หมายเหตุ:
  • chháu - vernacular;
  • chhó/chhó͘ - literary.
หมายเหตุ:
  • co2 - vernacular;
  • cao2 - literary.
  • อู๋

    • ข้อมูลภาษาถิ่น
    สำเนียง สถานที่
    จีนกลาง ปักกิ่ง /t͡sʰɑu²¹⁴/
    ฮาเอ่อร์ปิน /t͡sʰau²¹³/
    เทียนจิน /t͡sʰɑu¹³/
    จี่หนาน /t͡sʰɔ⁵⁵/
    ชิงเต่า /t͡sʰɔ⁵⁵/
    เจิ้งโจว /t͡sʰau⁵³/
    ซีอาน /t͡sʰau⁵³/
    ซีหนิง /t͡sʰɔ⁵³/
    อิ๋นชวน /t͡sʰɔ⁵³/
    หลานโจว /t͡sʰɔ⁴⁴²/
    อุรุมชี /t͡sʰɔ⁵¹/
    อู่ฮั่น /t͡sʰau⁴²/
    เฉิงตู /t͡sʰau⁵³/
    กุ้ยหยาง /t͡sʰao⁴²/
    คุนหมิง /t͡sʰɔ⁵³/
    หนานจิง /t͡sʰɔo²¹²/
    เหอเฝย์ /t͡sʰɔ²⁴/
    จิ้น ไท่หยวน /t͡sʰau⁵³/
    ผิงเหยา /t͡sʰɔ⁵³/
    ฮูฮอต /t͡sʰɔ⁵³/
    อู๋ เซี่ยงไฮ้ /t͡sʰɔ³⁵/
    ซูโจว /t͡sʰæ⁵¹/
    หางโจว /t͡sʰɔ⁵³/
    เวินโจว /t͡sʰɜ³⁵/
    หุย เซ่อเสี้ยน /t͡sʰɔ³⁵/
    ถุนซี /t͡sʰə³¹/
    เซียง ฉางชา /t͡sʰau⁴¹/
    เซียงถาน /t͡sʰaɯ⁴²/
    กั้น หนานชาง /t͡sʰɑu²¹³/
    แคะ เหมยเซี่ยน /t͡sʰau³¹/
    เถาหยวน /t͡sʰo³¹/
    กวางตุ้ง กวางเจา /t͡sʰou³⁵/
    หนานหนิง /t͡sʰu³⁵/
    ฮ่องกง /t͡sʰou³⁵/
    หมิ่น เซี่ยเหมิน (หมิ่นใต้) /t͡sʰo⁵³/
    /t͡sʰau⁵³/
    ฝูโจว (หมิ่นตะวันออก) /t͡sʰau³²/
    เจี้ยนโอว (หมิ่นเหนือ) /t͡sʰau²¹/
    ซัวเถา (หมิ่นใต้) /t͡sʰau⁵³/
    /t͡sʰo⁵³/
    ไหโข่ว (หมิ่นใต้) /sau²¹³/

    สัมผัส
    อักขระ
    การออกเสียงที่ 1/1
    ต้นพยางค์ () (14)
    ท้ายพยางค์ () (89)
    วรรณยุกต์ (調) สูงขึ้น (X)
    พยางค์เปิด/ปิด (開合) เปิด
    ส่วน () I
    ฝ่านเชี่ย
    การบูรณะ
    เจิ้งจาง ซ่างฟาง /t͡sʰɑuX/
    พาน อู้ยฺหวิน /t͡sʰɑuX/
    ซ่าว หรงเฟิน /t͡sʰɑuX/
    เอดวิน พุลลีย์แบลงก์ /t͡sʰawX/
    หลี่ หรง /t͡sʰɑuX/
    หวาง ลี่ /t͡sʰɑuX/
    เบอร์นาร์ด คาร์ลเกรน /t͡sʰɑuX/
    แปลงเป็นจีนกลาง
    ที่คาดหมาย
    cǎo
    ระบบแบกซ์เตอร์ซาการ์ 1.1 (2014)
    อักขระ
    การออกเสียงที่ 1/2 2/2
    ปักกิ่งใหม่
    (พินอิน)
    cǎo cǎo
    จีนยุคกลาง ‹ tshawX › ‹ tshawX ›
    จีนเก่า /*[tsʰ]ˁuʔ/ /*[tsʰ]ˁuʔ/
    อังกฤษ grass, plants rough, coarse

    Notes for Old Chinese notations in the Baxter–Sagart system:

    * Parentheses "()" indicate uncertain presence;
    * Square brackets "[]" indicate uncertain identity, e.g. *[t] as coda may in fact be *-t or *-p;
    * Angle brackets "<>" indicate infix;
    * Hyphen "-" indicates morpheme boundary;

    * Period "." indicates syllable boundary.
    ระบบเจิ้งจาง (2003)
    อักขระ
    การออกเสียงที่ 1/1
    หมายเลข 16547
    ส่วนประกอบ
    สัทศาสตร์
    กลุ่มสัมผัส
    กลุ่มย่อยสัมผัส 1
    สัมผัสจีนยุคกลาง
    ที่สอดคล้อง
    จีนเก่า /*sʰuːʔ/
    หมายเหตุ


    ภาษาญี่ปุ่น[แก้ไข]

    คันจิ[แก้ไข]

    (เคียวอิกุกันจิระดับ 1)

    การอ่าน[แก้ไข]

    คันจิในศัพท์นี้
    くさ
    ระดับ: 1
    คุนโยะมิ

    การออกเสียง[แก้ไข]

    คำนาม[แก้ไข]

    (คุซะ) (ฮิระงะนะ くさ, โรมะจิ kusa)

    1. หญ้า; วัชพืช
    2. สมุนไพร

    อ้างอิง[แก้ไข]

    1. 2549 (2006), 大辞林 (ไดจิริน), ปรับปรุงครั้งที่ 3 (ภาษาญี่ปุ่น), โตเกียว: ซันเซอิโด, →ISBN
    2. 2541 (1998), NHK日本語発音アクセント辞典 (พจนานุกรมสำเนียงการออกเสียงภาษาญี่ปุ่นโดยเอ็นเอชเค) (ภาษาญี่ปุ่น), โตเกียว: เอ็นเอชเค, →ISBN