週

週 U+9031, 週 CJK UNIFIED IDEOGRAPH-9031 ← 逰 [U+9030] CJK Unified Ideographs 進 → [U+9032]

ภาษาร่วม

อักษรจีน

週 (รากคังซีที่ 162, 辵+8, 11 ขีด, การป้อนชางเจี๋ย 卜月土口 (YBGR), การป้อนสี่มุม 3730₂, การประกอบ ⿺辶周)

อ้างอิง

• พจนานุกรมคังซี: หน้า 1259 อักขระตัวที่ 24
• พจนานุกรมไดกังวะจิเต็ง: อักขระตัวที่ 38937
• พจนานุกรมแทจาวอน: หน้า 1749 อักขระตัวที่ 7
• พจนานุกรมฮั่นยฺหวี่ต้าจื้อเตี่ยน (ฉบับพิมพ์ครั้งแรก): เล่ม 6 หน้า 3852 อักขระตัวที่ 5
• ข้อมูลยูนิฮันสำหรับ U+9031

ภาษาจีน

รูปตัวเต็ม		週/周
รูปตัวย่อ		周

การออกเสียง

• จีนกลาง

  (พินอิน): zhōu (zhou¹)

  (จู้อิน): ㄓㄡ

• กวางตุ้ง (Jyutping): zau¹
• แคะ (Sixian, PFS): chû
• หมิ่นตะวันออก (BUC): ciŭ
• หมิ่นใต้

  (ฮกเกี้ยน, POJ): chiu

  (แต้จิ๋ว, Peng'im): ziu¹

• อู๋ (Shanghai, Wugniu): ¹tseu

---

• จีนกลาง
  • (จีนมาตรฐาน)⁺
    • พินอิน: zhōu
    • จู้อิน: ㄓㄡ
    • ทงย่งพินอิน: jhou
    • เวด-ไจลส์: chou¹
    • เยล: jōu
    • กั๋วยฺหวี่หลัวหม่าจื้อ: jou
    • พัลลาดีอุส: чжоу (čžou)
    • สัทอักษรสากลจีนวิทยา^{(คำอธิบาย)}: /ʈ͡ʂoʊ̯⁵⁵/
• กวางตุ้ง
  • (กวางตุ้งมาตรฐาน, กว่างโจว–ฮ่องกง)
    • ยฺหวืดเพ็ง: zau¹
    • เยล: jāu
    • เพ็งยั้ม: dzau¹
    • อักษรโรมันมณฑลกวางตุ้ง: zeo¹
    • สัทอักษรสากลจีนวิทยา ^(key): /t͡sɐu̯⁵⁵/
• แคะ
  • (Sixian, incl. Miaoli and Neipu)
    • Pha̍k-fa-sṳ: chû
    • Hakka Romanization System: zu^ˊ
    • Hagfa Pinyim: zu¹
    • สัทอักษรสากลจีนวิทยา: /t͡su²⁴/
• หมิ่นตะวันออก
  • (Fuzhou)
    • Bàng-uâ-cê: ciŭ
    • สัทอักษรสากลจีนวิทยา ^{(คำอธิบาย)}: /t͡sieu⁵⁵/
• หมิ่นใต้
  • (Hokkien)
    • Pe̍h-ōe-jī: chiu
    • Tâi-lô: tsiu
    • Phofsit Daibuun: ciw
    • สัทอักษรสากล (Xiamen): /t͡siu⁴⁴/
    • สัทอักษรสากล (Quanzhou): /t͡siu³³/
    • สัทอักษรสากล (Zhangzhou): /t͡siu⁴⁴/
    • สัทอักษรสากล (Taipei): /t͡siu⁴⁴/
    • สัทอักษรสากล (Kaohsiung): /t͡siu⁴⁴/
  • (แต้จิ๋ว)
    • Peng'im: ziu¹
    • Pe̍h-ōe-jī-like: tsiu
    • สัทอักษรสากลจีนวิทยา ^{(คำอธิบาย)}: /t͡siu³³/
• อู๋
  • (Northern: Shanghai)
    • Wugniu: ¹tseu
    • MiniDict: tseu^平
    • Wiktionary Romanisation (Shanghai): ¹tseu
    • สัทอักษรสากลจีนวิทยา (Shanghai): /t͡sɤ⁵³/

ภาษาญี่ปุ่น

คันจิ

週

(เคียวอิกูกันจิระดับ 2)

1. สัปดาห์

การอ่าน

• โกอง: しゅ (shu)^{←しゆ (syu, historical)}; す (su)
• คังอง: しゅう (shū, Jōyō)^{←しう (siu, historical)}
• คุง: めぐる (meguru, 週る)

ลูกคำ

Compounds

• 週(しゅう)央(おう) (shūō)
• 週(しゅう)刊(かん) (shūkan)
• 週(しゅう)間(かん) (shūkan)
• 週(しゅう)休(きゅう) (shūkyū)
• 週(しゅう)給(きゅう) (shūkyū)
• 週(しゅう)次(じ) (shūji)
• 週(しゅう)日(じつ) (shūjitsu, “weekday”)
• 週(しゅう)初(しょ) (shūsho)
• 週(しゅう)内(ない) (shūnai)
• 週(しゅう)番(ばん) (shūban)
• 週(しゅう)評(ひょう) (shūhyō)
• 週(しゅう)報(ほう) (shūhō)
• 週(しゅう)末(まつ) (shūmatsu, “weekend”)
• 週(しゅう)齢(れい) (shūrei)
• 聖(せい)週(しゅう) (Seishū)

รากศัพท์

คันจิในศัพท์นี้
週
しゅう ระดับ: 2
อนโยมิ

/t͡ɕɨu/ → /ɕjɨu/ → /ɕuː/

จากจีนยุคกลาง 周 (MC tsyuw).

คำนาม

週(しゅう) (shū) ^{←しう (siu)?}

1. สัปดาห์

   คำพ้องความ: 一週間 (isshūkan)

ลูกคำ

• 週(しゅう)明(あ)け (shūake)
• 週(しゅう)足(あし) (shūashi)
• 週(しゅう)五(いつ)日(か)制(せい) (shū-itsuka-sei)
• 受(じゅ)難(なん)週(しゅう) (junan-shū)

คำลักษณนาม

週(คำลักษณนาม) หรือ 週(しゅう) (-คำลักษณนาม หรือ -shū) ^{←しう (-siu)?}

1. สัปดาห์

ลูกคำ

ลูกคำ

• 一(いっ)週(しゅう) (isshū)
• 隔(かく)週(しゅう) (kakushū)
• 今(こん)週(しゅう) (konshū)
• 昨(さく)週(しゅう) (sakushū)
• 次(じ)週(しゅう) (jishū)
• 先(せん)週(しゅう) (senshū)
• 前(ぜん)週(しゅう) (zenshū, “last week”)
• 別(べつ)週(しゅう) (betsushū, “another week”)
• 毎(まい)週(しゅう) (maishū)
• 翌(よく)週(しゅう) (yokushū)
• 来(らい)週(しゅう) (raishū)

คำวิสามานยนาม

週(しゅう) (Shū) ^{←しう (Siu)?}

1. ชื่อจริงชาย หรือ หญิง