Zweig

ภาษาเยอรมัน

รากศัพท์

สืบทอดจากเยอรมันสูงกลาง zwīc, จากเยอรมันสูงเก่า zwīg, จากเจอร์แมนิกดั้งเดิม *twīgą. ร่วมเชื้อสายกับดัตช์ twijg, อังกฤษ twig

การออกเสียง

• ไอพีเอ^{(อธิบาย)}: /tsvaɪ̯k/, [t͡sʋaɪ̯k] ปรกติ
• ไอพีเอ^{(อธิบาย)}: /tsvaɪ̯ç/ ทางเหนือและตอนกลางเยอรมนี มักใช้ในการสนทนา

คำนาม

Zweig ช. (สัมพันธการก Zweiges, พหูพจน์ Zweige)

1. กิ่ง, ก้าน
2. สาขา

ลูกคำ

• abzweigen
• auf keinen grünen Zweig kommen
• Olivenzweig