copain

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาฝรั่งเศส[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาฝรั่งเศสเก่า compaing, compain, จากภาษาละตินยุคปลาย compāniō (nominative form) (เทียบภาษาอิตาลี compagnoด้วย), จากcom- +‎ pānis (แปลตรงตัว, กับ + ขนมปัง), a word first attested in the ภาษาแฟรงก์ Lex Salica as a translation of a Germanic word, probably ภาษาแฟรงก์ *galaibo, *gahlaibo (messmate, แปลตามตัวอักษร with-bread), from *hlaib (loaf, bread). See also compagnon, จากรูปกรรมตรงของ Late Latin term (compāniōnem), from whence also English companion. ความหมายว่า "แฟน" ตัดมาจากpetit copain.

การออกเสียง[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

copain ช. (พหูพจน์ copains, เพศหญิง copine) (คอปาง)

  1. (informal) เพื่อน(สนิท)ผู้ชาย
  2. (informal, ภาษาปาก, by ellipsis) แฟนหนุ่ม, แฟนผู้ชาย