overcome

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาอังกฤษ[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

overcome (ปัจจุบันกาลสามัญเอกพจน์บุรุษที่สาม overcomes, ปัจจุบันกาลสมบูรณ์ overcoming, อดีตกาลสามัญ overcame, อดีตกาลสมบูรณ์ overcome) (โอเฝอร์คัม)

  1. (สกรรมกริยา) เอาชนะ (ปัญหาหรือความยุ่งยาก)
    We have to overcome the challenges that face us.
    เราควรเอาชนะสิ่งท้าทายต่าง ๆ ที่เราเผชิญ
  2. (อกรรมกริยา) เอาชนะ (ศัตรู)
  3. (โดยมากใน be overcome) ทำให้ความรู้สึกท่วมท้น
    When a child is born, every parent is overcome with amazement.
    เมื่อเด็กคนหนึ่งเกิด พ่อแม่ทุกคนก็มีความรู้สึกที่เต็มไปด้วยความตื่นเต้นอย่างประหลาดใจ