आ

आ U+0906, आ DEVANAGARI LETTER AA ← अ [U+0905] Devanagari इ → [U+0907]

ภาษาร่วม

วิธีเขียน

รากศัพท์

จากอักษรคุปตะ

ตัวอักษร

आ

1. สระลอยในอักษรเทวนาครี เทียบได้กับสระไทย อา

หมายเหตุการใช้

มาตรา (สระจม) ของสระนี้เขียนเป็น ा ต่อท้ายพยัญชนะ ตัวอย่างเช่น क → का

ภาษากุรุข

รากศัพท์

สืบทอดจากดราวิเดียนดั้งเดิม *aH (“นั่น, นั้น”)

ตัวกำหนด

आ (อา)

1. นั่น, นั้น

ภาษาคุชราตเก่า

คำสรรพนาม

आ (อา)

1. เขา (ผู้ชาย)
2. สิ่งนี้

ตัวกำหนด

आ (อา)

1. นี่, นี้

คำสืบทอด

• คุชราต: આ (อา)

ภาษาเนปาล

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [ä]
• สัทอักษรเทวนาครี: आ
• แม้ว่าการถอดเสียงตัวแรกสามัญมาก แต่ตัวที่สองคือค่าสัทศาสตร์ที่แท้จริง

ตัวอักษร

आ (อา)

1. สระตัวที่ 2 ของภาษาเนปาล เขียนด้วยอักษรเทวนาครี

คำกริยา

आ (อา)

1. low-respectful บุรุษที่สอง เอกพจน์ มาลาสั่งของ आउनु (อาอุนุ)

ภาษาโภชปุระ

คำสันธาน

आ (อา) (อักษรไกถี 𑂄)

1. และ

ภาษามราฐี

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /a/

• เสียง:

  (file)

ตัวอักษร

आ (อา)

1. สระตัวที่ 2 ของภาษามราฐี เขียนด้วยอักษรเทวนาครี

ภาษามัลดีฟส์

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /əː/, [əː]

ตัวอักษร

आ (ā)

1. สระตัวที่ 2 ของภาษามัลดีฟส์ เขียนด้วยอักษรเทวนาครี

ภาษาเศรปา

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: [ɑ~ʌ]

ตัวอักษร

आ (อา)

1. สระ [ɑ~ʌ] ของภาษาเศรปา

ภาษาสันสกฤต

รากศัพท์

จากอินโด-อิเรเนียนดั้งเดิม *HáH, จากอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิม *h₂éd (“to, at”); ร่วมเชื้อสายกับเจอร์แมนิกดั้งเดิม *at (ซึ่งเป็นรากของอังกฤษ at) และละติน ad (อัด); ตัวสะกด *d ในศัพท์ภาษาอินโด-ยูโรเปียนดั้งเดิมมักจะสลับกับ *h₁ ซึ่งตัวหลังปรากฏขึ้นก่อนพยัญชนะบางตัวแต่เดิม กลุ่มภาษาอินโด-อิเรเนียนใช้รูปแบบทั่วไปที่ลงท้ายด้วย *h₁ และกลุ่มภาษาอินโด-ยูโรเปียนอื่น ๆ ใช้รูปแบบทั่วไปที่ลงท้ายด้วย *d

การออกเสียง

• (พระเวท) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /ɑː/
• (สันสกฤตคลาสสิก) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /ɑː/

คำกริยาวิเศษณ์

आ • (ā́)

1. (Vedic) separated formของ आ- (อา-)

คำปัจฉบท

आ • (อา)

1. With senses determined by the accusative case:
   1. (+ กรรมการก) ใกล้ถึง, มุ่งหน้า, ถึง
      • c. 1500 BCE – 1000 BCE, Ṛgveda
   2. (+ กรรมการก) สำหรับ
      • c. 1500 BCE – 1000 BCE, Ṛgveda
2. With senses determined by the ablative case:
   1. (+ อปาทานการก) จาก
      • c. 1500 BCE – 1000 BCE, Ṛgveda
      • c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda
   2. (+ อปาทานการก) ออกจาก, จากท่ามกลาง
      • c. 1500 BCE – 1000 BCE, Ṛgveda
3. (+ อธิกรณการก) ใน, ที่, บน

คำบุพบท

आ • (อา)

1. (+ กรรมการก) มากถึง...โดยเฉพาะ
   • c. 700 BCE – 500 BCE, Aitareya Brāhmaṇa
2. With senses determined by the ablative case
   1. (+ อปาทานการก) จนถึง, ถึง, เท่าที่
      • c. 1500 BCE – 1000 BCE, Ṛgveda
      • c. 1200 BCE – 1000 BCE, Atharvaveda
   2. (+ อปาทานการก) จาก
      • c. 1500 BCE – 1000 BCE, Ṛgveda

คำกังขาบท

आ • (อา)

1. (+(X)อปาทานการก आ +(Y)อปาทานการก) จาก (X) ถึง (Y)

ภาษาฮินดี

การออกเสียง

• สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /aː/, /a/, /ɑː/, [äː]
• การถอดเสียงสามตัวแรกสามัญมาก แต่ตัวที่สี่เป็นค่าสัทศาสตร์ที่แท้จริง

• เสียง:

  (file)

ตัวอักษร

आ (ā)

1. สระตัวที่ 2 ของภาษาฮินดี เขียนด้วยอักษรเทวนาครี

ดูเพิ่ม

• (มาตรา): ा (า)
• (ตัวอักษรในอักษรเทวนาครี) अ,‎ आ,‎ इ,‎ ई,‎ उ,‎ ऊ,‎ ऋ,‎ ए,‎ ऐ,‎ ओ,‎ औ,‎ अं,‎ अः,‎ अँ,‎ क,‎ ख,‎ ग,‎ घ,‎ ङ,‎ च,‎ छ,‎ ज,‎ झ,‎ ञ,‎ ट,‎ ठ,‎ ड,‎ ढ,‎ ण,‎ त,‎ थ,‎ द,‎ ध,‎ न,‎ प,‎ फ,‎ ब,‎ भ,‎ म,‎ य,‎ र,‎ ल,‎ व,‎ श,‎ ष,‎ स,‎ ह,‎ त्र,‎ ज्ञ,‎ क्ष,‎ क़,‎ ख़,‎ ग़,‎ ज़,‎ झ़,‎ ड़,‎ ढ़,‎ फ़ ^{(หมวดหมู่: ตัวอักษรภาษาฮินดี) [แก้ไข]}

คำกริยา

1. การผันรูปของ आना (อานา):
   1. ต้นเค้าศัพท์
   2. บุรุษที่สอง เอกพจน์ intimate ปัจจุบันกาล มาลาสั่ง