ข้ามไปเนื้อหา

อา

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: อา., อำ, อ่า, อ้า, และ อ๋า

ภาษาไทย

[แก้ไข]

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์
อา
ɒ ā
[เสียงสมาส]
อา-
ɒ ā –
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงaaaa-
ราชบัณฑิตยสภาaa-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/ʔaː˧/(สัมผัส)/ʔaː˧./
คำพ้องเสียงอาร์
อาว์

รากศัพท์ 1

[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับอีสาน อา (“น้องสาวของพ่อ”) และ อาว (“น้องชายของพ่อ”), ลาว ອາ (อา), ไทใหญ่ ဢႃ (อา)

คำนาม

[แก้ไข]

อา

  1. น้องชายหรือน้องสาวของพ่อ, โบราณเขียนเป็น อาว์ ก็มี
  2. เรียกผู้ที่มีวัยอ่อนกว่าพ่อ
คำแปลภาษาอื่น
[แก้ไข]

รากศัพท์ 2

[แก้ไข]

เลียนเสียงธรรมชาติ

คำอนุภาค

[แก้ไข]

อา

  1. (ร้อยกรอง) คำออกเสียงท้ายคำพูดในความรำพึงหรือวิตกเป็นต้น
    แม่อา
    พี่อา

คำอุทาน

[แก้ไข]

อา

  1. เสียงที่เปล่งออกมาในความรำพึงหรือวิตกเป็นต้น

รากศัพท์ 3

[แก้ไข]

ยืมมาจากฮกเกี้ยน 丫 (อา, “กิ่งไม้ที่แยกออกเหมือนตัว Y”)

คำนาม

[แก้ไข]

อา

  1. วิธีแทงโปวิธีหนึ่ง โดยแทง อา เหม็ง ซั้ว กางปีก 3 ประตู โปออกประตูใดใน 3 ประตูนั้น เจ้ามือใช้ 1 ต่อ ถ้าออกประตูอื่น เจ้ามือกินหมดทั้ง 3 ประตู

รากศัพท์ 4

[แก้ไข]

ยืมมาจากแต้จิ๋ว 阿 (a1-, “คำอุปสรรค”)

อุปสรรค

[แก้ไข]

อา-

  1. คำขึ้นต้นเครือญาติที่มาจากภาษาจีน ใช้นำหน้าชื่อคนได้ด้วย
    (阿公)
    (阿媽)
    (阿弟)
    (阿妹)