น้อง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *nwoːŋᶜ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨶ᩶ᩬᨦ(น้อง), ภาษาลาว ນ້ອງ(น้อง), ภาษาไทลื้อ ᦓᦸᧂᧉ(น้อ̂ง), ภาษาไทดำ ꪙ꫁ꪮꪉ(น้อง), ภาษาไทใหญ่ ၼွင်ႉ(น๋อ̂ง), ภาษาอาหม 𑜃𑜨𑜂𑜫(นอ̂ง์), ภาษาจ้วง nuengx

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ น้อง
สัทอักษรสากล /nɔːŋ˦˥/

คำนาม[แก้]

น้อง

  1. ผู้ร่วมบิดาหรือมารดาเดียวกันและเกิดทีหลัง
  2. ลูกของอาหรือของน้า
  3. เรียกคนที่มีอายุคราวน้อง
  4. ออกทีหลัง, มาทีหลัง, คู่กับ ทะลายพี่
    หมากทะลายน้อง
    มะพร้าวทะลายน้อง

คำตรงข้าม[แก้]

คำลักษณนาม[แก้]

น้อง

  1. ใช้นับอายุไม้จำพวกไม้ไผ่
    ไม้น้องเดียว
    ไม้ที่มีอายุ 2 ปี
    ไม้ 2 น้อง
    ไม้ที่มีอายุ 3 ปี