น้อง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *nwoːŋᶜ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨶ᩶ᩬᨦ (น้อง), ภาษาลาว ນ້ອງ (น้อง), ภาษาไทลื้อ ᦓᦸᧂᧉ (น้อ̂ง), ภาษาไทดำ ꪙ꫁ꪮꪉ (น้อง), ภาษาไทใหญ่ ၼွင်ႉ (น๎อ̂ง), ภาษาอาหม 𑜃𑜨𑜂𑜫 (นอ̂ง์), ภาษาจ้วง nuengx หรือ nongx

การออกเสียง[แก้ไข]

พยางค์ น้อง
สัทอักษรสากล /nɔːŋ˦˥/

คำนาม[แก้ไข]

น้อง

  1. ผู้ร่วมบิดาหรือมารดาเดียวกันและเกิดทีหลัง
  2. ลูกของอาหรือของน้า
  3. เรียกคนที่มีอายุคราวน้อง
  4. ออกทีหลัง, มาทีหลัง, คู่กับ ทะลายพี่
    หมากทะลายน้อง
    มะพร้าวทะลายน้อง

คำตรงข้าม[แก้ไข]

คำลักษณนาม[แก้ไข]

น้อง

  1. ใช้นับอายุไม้จำพวกไม้ไผ่
    ไม้น้องเดียว
    ไม้ที่มีอายุ 2 ปี
    ไม้ 2 น้อง
    ไม้ที่มีอายุ 3 ปี