น้อง

ดูเพิ่ม: นอง และ น่อง

ภาษาไทย

รากศัพท์

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *nwoːŋꟲ; ร่วมเชื้อสายกับอีสาน น้อง, ลาว ນ້ອງ (น้อง), คำเมือง ᨶᩬ᩶ᨦ (นอ้ง), ไทลื้อ ᦓᦸᧂᧉ (น้อ̂ง), ไทดำ ꪙ꫁ꪮꪉ (น้อง), ไทใหญ่ ၼွင်ႉ (น๎อ̂ง), อาหม 𑜃𑜨𑜂𑜫 (นอ̂ง์), จ้วง nuengx หรือ nongx, ตั่ย noọng

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		น้อง
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	nɔ́ɔng
	ราชบัณฑิตยสภา	nong
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/nɔːŋ˦˥/(สัมผัส)

คำนาม

น้อง

1. ผู้ร่วมบิดาหรือมารดาเดียวกันและเกิดทีหลัง
2. คำเรียกคนที่มีอายุคราวน้อง
3. ออกทีหลัง, มาทีหลัง, คู่กับ ทะลายพี่

   หมากทะลายน้อง

   มะพร้าวทะลายน้อง

คำตรงข้าม

• พี่

คำแปลภาษาอื่น

ผู้ร่วมบิดาหรือมารดาเดียวกันและเกิดทีหลัง

• คำเมือง: ᨶᩬ᩶ᨦ (nod) (นอ้ง)
• ไทดำ: ꪙ꫁ꪮꪉ (blt) (น้อง)
• ไทใหญ่: ၼွင်ႉ (shn) (น๎อ̂ง)
• ลาว: ນ້ອງ (lo) (น้อง)

คำลักษณนาม

น้อง

1. ใช้นับอายุไม้จำพวกไม้ไผ่

   ไม้น้องเดียว

   ไม้ที่มีอายุ 2 ปี

   ไม้ 2 น้อง

   ไม้ที่มีอายุ 3 ปี

ภาษาอีสาน

รากศัพท์

สืบทอดจากไทดั้งเดิม *nwoːŋꟲ; ร่วมเชื้อสายกับไทย น้อง, ลาว ນ້ອງ (น้อง), คำเมือง ᨶᩬ᩶ᨦ (นอ้ง), ไทลื้อ ᦓᦸᧂᧉ (น้อ̂ง), ไทดำ ꪙ꫁ꪮꪉ (น้อง), ไทใหญ่ ၼွင်ႉ (น๎อ̂ง), อาหม 𑜃𑜨𑜂𑜫 (นอ̂ง์), จ้วง nuengx หรือ nongx, ตั่ย noọng

การออกเสียง

• (ขอนแก่น) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}: /nɔːŋ˨˧˩/
• เทียบเสียงภาษาไทยโดยประมาณ: น่อง^{กลาง-ตก} (ประมาณ)

คำนาม

น้อง

1. น้อง