พี่

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษาไทดั้งเดิม *biːᴮ; ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨻᩦ᩵ (พี่), ภาษาลาว ພີ່ (พี่), ภาษาไทลื้อ ᦗᦲᧈ (พี่), ภาษาไทใหญ่ ပီႈ (ปี้), ภาษาอาหม 𑜆𑜣 (ปี), ภาษาจ้วง beix, ภาษาปู้อี bix

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ พี่
สัทอักษรสากล /pʰiː˥˩/

คำนาม[แก้]

พี่

  1. ผู้ร่วมบิดาหรือมารดาเดียวกันและเกิดก่อน
  2. ผู้ที่มีศักดิ์เสมอพี่
  3. คำนำหน้าชื่อคนที่มีอายุคราวพี่หรือมีศักดิ์เสมอพี่
    พี่นั่น
    พี่นี่

คำตรงข้าม[แก้]