กรรไกร

ภาษาไทย

แผลงมาจาก กรรไตร, จากเขมร កន្ត្រៃ (กนฺตฺไร), จากสันสกฤต कर्तरी (กรฺตรี) หรือ कर्तरि (กรฺตริ)

การแบ่งพยางค์		กัน-ไกฺร
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	gan-grai
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	kan-krai
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/kan˧.kraj˧/^{(สัมผัส)}

กรรไกร (คำลักษณนาม เล่ม)