กัลยาณกามะ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต कल्याण (กลฺยาณ, ดี, งาม) + काम (กาม, ความใคร่, ความอยาก); เทียบภาษาบาลี กลฺยาณ (ดี, งาม) + กาม (ความใคร่)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์
{เสียงพยัญชนะซ้ำ}
กัน-ละ-ยา-นะ-กา-มะ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgan-lá-yaa-ná-gaa-má
ราชบัณฑิตยสภาkan-la-ya-na-ka-ma
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kan˧.la˦˥.jaː˧.na˦˥.kaː˧.maʔ˦˥/()

คำนาม[แก้ไข]

กัลยาณกามะ

  1. ความใคร่ต่อสิ่งที่ดีที่งาม