กาล

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาสันสกฤต काल (กาล, เวลา, คราว), จากภาษาบาลี กาล (เวลา, คราว)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์กาน[เสียงสมาส]
กา-ละ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgaangaa-lá-
ราชบัณฑิตยสภาkanka-la-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kaːn˧//kaː˧.la˦˥./
คำพ้องเสียง
ไฟล์เสียง

คำนาม[แก้ไข]

กาล

  1. เวลา, คราว, ครั้ง, หน

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์กาน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgaan
ราชบัณฑิตยสภาkan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kaːn˧/
คำพ้องเสียง
ไฟล์เสียง

คำนาม[แก้ไข]

กาล

  1. (โบราณ) คำประพันธ์