ข้ามไปเนื้อหา

กาล

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ดูเพิ่ม: กาลี

ภาษาไทย

[แก้ไข]

รากศัพท์ 1

[แก้ไข]

ยืมมาจากภาษาสันสกฤต काल (กาล, เวลา, คราว), จากภาษาบาลี กาล (เวลา, คราว)

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์กาน[เสียงสมาส]
กา-ละ-
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgaangaa-lá-
ราชบัณฑิตยสภาkanka-la-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kaːn˧/(สัมผัส)/kaː˧.la˦˥./
คำพ้องเสียง
ไฟล์เสียง

คำนาม

[แก้ไข]

กาล

  1. เวลา, คราว, ครั้ง, หน

รากศัพท์ 2

[แก้ไข]

การออกเสียง

[แก้ไข]
การแบ่งพยางค์กาน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgaan
ราชบัณฑิตยสภาkan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kaːn˧/(สัมผัส)
คำพ้องเสียง
ไฟล์เสียง

คำนาม

[แก้ไข]

กาล

  1. (โบราณ) คำประพันธ์