ขนม
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]กร่อนมาจาก ข้าวหนม หรือ ข้าวนม เทียบภาษามาเลเซีย Gandum, ภาษามลายูแบบปัตตานี Ganum (“ข้าวสาลี”)
การออกเสียง
[แก้ไข]การแบ่งพยางค์ | ขะ-หฺนม | |
การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | kà-nǒm |
ราชบัณฑิตยสภา | kha-nom | |
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kʰa˨˩.nom˩˩˦/(สัมผัส) |
คำนาม
[แก้ไข]ขนม (คำลักษณนาม ชิ้น หรือ อัน)
คำเกี่ยวข้อง
[แก้ไข]- ขนมกง
- ขนมกรุบกรอบ
- ขนมเกล็ดปลากะโห้
- ขนมเกลียว
- ขนมขิง
- ขนมขี้แมว
- ขนมเข่ง
- ขนมไข่
- ขนมครก
- ขนมคันหลาว
- ขนมค้างคาว
- ขนมโค
- ขนมจ้าง
- ขนมดอกลำเจียก
- ขนมเต่า
- ขนมทราย
- ขนมเทียน
- ขนมเทียนแก้ว
- ขนมเทียนนมสาว
- ขนมเทียนใบตองแห้ง
- ขนมเทียนสลัดงา
- ขนมนมเนย
- ขนมเบื้อง
- ขนมเบื้องญวน
- ขนมเบื้องไทย
- ขนมปัง
- ขนมปังหน้าหมู
- ขนมเปีย
- ขนมเปียก
- ขนมเปียกปูน
- ขนมเปียะ
- ขนมฝรั่งกุฎีจีน
- ขนมรังผึ้ง
- ขนมรู ๆ
- ขนมลำเจียก
- ขนมสอดไส้
- ขนมสะบัดงา
- ขนมใส่ไส้
- ขนมหูช้าง