ข่ม
หน้าตา
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ร่วมเชื้อสายกับอีสาน ข่ม, ลาว ຂົ່ມ (ข็่ม), คำเมือง ᨡᩫ᩠᩵ᨾ (ข็่ม), เขิน ᨡᩫ᩠᩵ᨾ (ข็่ม), ไทลื้อ ᦃᦳᧄᧈ (ฃุ่ม)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ข่ม | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | kòm |
| ราชบัณฑิตยสภา | khom | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kʰom˨˩/(สัมผัส) | |
คำกริยา
[แก้ไข]ข่ม (คำอาการนาม การข่ม)
- (สกรรม) กดไว้, อดกลั้น, ไม่แสดงออกทางอารมณ์
- (สกรรม) ใช้เส้นสานลอดใต้เส้นยืน ตรงข้ามกับคำว่า ยก
- (สกรรม, โดยนัย) แสดงกิริยาวาจาให้เห็นว่าเหนือกว่า, ทำให้อีกฝ่ายหนึ่งรู้สึกว่าด้อยกว่า
- (สกรรม) บังคับ
- (สกรรม) ครอบ
ลูกคำ
[แก้ไข]ภาษาคำเมือง
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]- (เชียงใหม่) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /xom˨˩/
คำกริยา
[แก้ไข]คำนาม
[แก้ไข]ข่ม
- รูปแบบอื่นของ ᨡᩫ᩠᩵ᨾ (ข็่ม)