ครอบ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
Jump to navigation Jump to search

ภาษาไทย[แก้]

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ คฺรอบ
สัทอักษรสากล /kʰrɔːp̚˥˩/

รากศัพท์ 1[แก้]

เทียบภาษาเขมร គ្រប (คฺรบ)

คำกริยา[แก้]

ครอบ (คำอาการนาม การครอบ)

  1. เอาของที่มีลักษณะคลุ่มคล้ายขันคว่ำเป็นต้นปิดงำไว้
    เอาฝาชีครอบ
    เอากะลาครอบ

คำนาม[แก้]

ครอบ

  1. แก้วรูปลูกฟักตัดสำหรับครอบพระพุทธรูปหรือเครื่องบูชาเป็นต้น
  2. ภาชนะชนิดหนึ่งทำด้วยโลหะ รูปทรงคล้ายลูกฟักหรือคล้ายน้ำเต้า มีเชิงฝาครอบเป็นรูปทรงหัวเม็ดทรงมัณฑ์เป็นต้น สำหรับใส่น้ำมนต์

รากศัพท์ 2[แก้]

คำกริยา[แก้]

ครอบ (คำอาการนาม การครอบ)

  1. ประสิทธิ์ประสาทวิชาให้, ถ่ายทอดความรู้ให้
  2. ทำพิธีรับรองความรู้
    ครูครอบศิษย์ด้วยหัวโขน