ขัน

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ขัน
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkǎn
ราชบัณฑิตยสภาkhan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰan˩˩˦/
คำพ้องเสียง

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ຂັນ (ขัน), ภาษามอญ ခဝ် (ขว์)

คำนาม[แก้ไข]

ขัน (คำลักษณนาม ใบ หรือ ลูก)

  1. ภาชนะสำหรับตักหรือใส่น้ำ มีหลายชนิด

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ขัน (คำอาการนาม การขัน)

  1. ทำให้ตึงหรือให้แน่นด้วยวิธีหมุนกวดเร่งเข้าไป
    ขันชะเนาะ
    ขันเกลียว

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ขัน

  1. แข็งแรง, กล้าหาญ
    กูนี้คนขัน จะขามคนใด
    (สมุทรโฆษ)

รากศัพท์ 3[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ขัน (คำอาการนาม การขัน)

  1. อาการร้องอย่างหนึ่งของไก่หรือนกบางชนิดเฉพาะในตัวผู้ เช่น ไก่ ไก่ฟ้า นกเขา ใช้เป็นสัญญาณติดต่อสื่อสารในสัตว์ประเภทเดียวกัน จะร้องมากในระหว่างฤดูผสมพันธุ์ หรือในเวลาจำเพาะเช่นเช้าตรู่

รากศัพท์ 4[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

ขัน (คำอาการนาม การขัน)

  1. หัวเราะ, นึกอยากหัวเราะ

คำคุณศัพท์[แก้ไข]

ขัน (คำอาการนาม ความขัน)

  1. น่าหัวเราะ, ชวนหัวเราะ, ขบขัน ก็ว่า

รากศัพท์ 5[แก้ไข]

คำนาม[แก้ไข]

ขัน (คำลักษณนาม ต้น)

  1. คัน, ชื่อไม้ต้นขนาดกลางชนิดหนึ่ง