ไก่
ภาษาไทย
[แก้ไข]
รากศัพท์
[แก้ไข]สืบทอดจากไทดั้งเดิม *kajᴮ, จากจีนยุคกลาง 雞 (MC kej); ร่วมเชื้อสายกับคำเมือง ᨠᩱ᩵ (ไก่), ลาว ໄກ່ (ไก่), ไทลื้อ ᦺᦂᧈ (ไก่), ไทดำ ꪼꪀ꪿ (ไก่), ไทขาว ꪼꪀꫀ, ไทใหญ่ ၵႆႇ (ไก่), ไทใต้คง ᥐᥭᥱ (กั่ย), อ่ายตน က︀ႝ (กย์), พ่าเก က︀ႝ (กย์), อาหม 𑜀𑜩 (กย์), ปู้อี gais (ไก๋), จ้วง gaeq (ไก๊), แสก ไก; เทียบเบดั้งเดิม *kajᴬ¹
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ไก่ | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | gài |
| ราชบัณฑิตยสภา | kai | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /kaj˨˩/(สัมผัส) | |
| ไฟล์เสียง | ||
คำนาม
[แก้ไข]ไก่ (คำลักษณนาม ตัว)
- สัตว์ปีกจำพวกนก มีหลายวงศ์ บินได้ในระยะสั้น หากินตามพื้นดิน ตกไข่ก่อนแล้วจึงฟักเป็นตัว ตัวผู้หงอนใหญ่และเดือยยาว
- ไก่สองตัวอยู่บนต้นไม้
- ลุงเลี้ยงไก่หลายตัว
- ฝูงไก่กำลังจิกกินเมล็ดข้าวบนพื้นดิน
- (ภาษาปาก, สแลง) ผู้หญิงหากิน[1]
- แถวนี้มีไก่คอยหาแขกอยู่มาก
- (ภาษาปาก, สแลง) ผู้หญิงที่ถูกล่อลวงมาเพื่อมีเพศสัมพันธ์ด้วย[1]
- แน่ใจนะว่าพาผู้หญิงคนนี้มาทำงาน ไม่ใช่ไปจับไก่มา
- (ภาษาปาก, สแลง) ผู้หญิงที่มีท่าทางหรือลักษณะการแต่งตัวที่เชิญชวนให้ผู้ชายต้องการมีเพศสัมพันธ์ด้วย[2]
- ผู้หญิงคนนี้ท่าทางไก่จังเลย
- (ภาษาปาก, สแลง, ขำขัน) อ่อนด้อย (คำตรงข้าม : ตัวตึง)
- วันนี้เจอตี้ไก่
คำพ้องความ
[แก้ไข]- (1) กุกกุฏ-
คำเกี่ยวข้อง
[แก้ไข]- ไก่กระทง
- ไก่กอและ
- ไก่กา
- ไก่แก่แม่ปลาช่อน
- ไก่แก้ว
- ไก่เขี่ย
- ไก่งวง
- ไก่จ๊อ
- ไก่แจ้
- ไก่ชน
- ไก่ต่อ
- ไก่ตอน
- ไก่ตาฟาง
- ไก่เถื่อน
- ไก่ทอด
- ไก่นา
- ไก่บ้าน
- ไก่บินไม่ตกดิน
- ไก่ป่า
- ไก่ฟ้า
- ไก่ย่าง
- ไก่รองบ่อน
- ไก่รุ่นกระทง
- ไก่สามอย่าง
- ไก่สาว
- ไก่หลง
- ไก่เห็นตีนงู งูเห็นนมไก่
- ไก่โห่
- ไก่อ่อน
- ไก่อ่อนสอนขัน
- ไก่อู
- เชือดไก่ให้ลิงดู
- ลิ้นไก่
- หน้าซีดเป็นไก่ต้ม
- หมูเห็ดเป็ดไก่
คำแปลภาษาอื่น
[แก้ไข]สัตว์ปีกจำพวกนก
|
อ้างอิง
[แก้ไข]- 1 2 ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรม ฉบับราชบัณฑิตยสถาน พ.ศ. ๒๕๕๔ เฉลิมพระเกียรติพระบาทสมเด็จพระเจ้าอยู่หัว เนื่องในโอกาสพระราชพิธีมหามงคลเฉลิมพระชนมพรรษา ๗ รอบ ๕ ธันวาคม ๒๕๕๔. กรุงเทพฯ : ราชบัณฑิตยสถาน, 2556, หน้า 161.
- ↑ ราชบัณฑิตยสถาน. พจนานุกรมคำใหม่ เล่ม 1 ฉบับราชบัณฑิตยสถาน. พิมพ์ครั้งที่ 2. กรุงเทพฯ : ธนาเพรส, 2553. หน้า 19.
ภาษาคำเมือง
[แก้ไข]คำนาม
[แก้ไข]ไก่
- รูปแบบอื่นของ ᨠᩱ᩵ (ไก่)
ภาษาแสก
[แก้ไข]คำกริยา
[แก้ไข]ไก่
ภาษาอีสาน
[แก้ไข]การออกเสียง
[แก้ไข]- (ขอนแก่น) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย): /kaj˨˨/
- เทียบเสียงภาษาไทยโดยประมาณ: ไกต่ำ-ระดับ (ประมาณ)
คำนาม
[แก้ไข]ไก่
- ไก่ (คำลักษณนาม: โต)
อ้างอิง
[แก้ไข]- พิณทอง, ป. "ไก่" ภาษาอีสาน. อีสานร้อยแปด. https://esan108.com/dict/view/ไก่
หมวดหมู่:
- ศัพท์ภาษาไทยที่สืบทอดจากภาษาไทดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาไทดั้งเดิม
- ศัพท์ภาษาไทยที่รับมาจากภาษาจีนยุคกลาง
- สัมผัส:ภาษาไทย/aj
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- ศัพท์ภาษาไทยที่มี 1 พยางค์
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีไฟล์เสียง
- คำหลักภาษาไทย
- คำนามภาษาไทย
- คำนามภาษาไทยที่ใช้คำลักษณนาม ตัว
- ศัพท์ภาษาไทยที่มีตัวอย่างการใช้
- ศัพท์ภาษาไทยที่เป็นภาษาปาก
- สแลงภาษาไทย
- ศัพท์ภาษาไทยที่ขำขัน
- รายการที่มีกล่องคำแปล
- หน้าที่มีคำแปลภาษากอกบอรอก
- หน้าที่มีคำแปลภาษากะยาตะวันตก
- หน้าที่มีคำแปลภาษากะเหรี่ยงโปตะวันออก
- หน้าที่มีคำแปลภาษากะเหรี่ยงโปเหนือ
- หน้าที่มีคำแปลภาษากฺ๋อง
- หน้าที่มีคำแปลภาษาขมุ
- หน้าที่มีคำแปลภาษาเขมรเหนือ
- หน้าที่มีคำแปลภาษาคำตี้
- หน้าที่มีคำแปลภาษากั้น
- หน้าที่มีคำแปลภาษาจิ้น
- หน้าที่มีคำแปลภาษาหมิ่นเหนือ
- หน้าที่มีคำแปลภาษาเซียง
- หน้าที่มีคำแปลภาษาญัฮกุร
- หน้าที่มีคำแปลภาษาบีซู
- หน้าที่มีคำแปลภาษาปู้อี
- หน้าที่มีคำแปลภาษาไมยา
- หน้าที่มีคำแปลภาษาเรอหวั่ง
- หน้าที่มีคำแปลภาษาเลอเวือะตะวันตก
- หน้าที่มีคำแปลภาษาแสก
- หน้าที่มีคำแปลภาษาอะตง
- หน้าที่มีคำแปลภาษาอ่ายตน
- หน้าที่มีคำแปลภาษาอูรักลาโวยจ
- th:สัตว์
- th:นก
- คำหลักภาษาคำเมือง
- คำนามภาษาคำเมือง
- คำนามภาษาคำเมืองในอักษรไทย
- คำหลักภาษาแสก
- คำกริยาภาษาแสก
- ศัพท์ภาษาอีสานที่มีการออกเสียงไอพีเอ
- คำหลักภาษาอีสาน
- คำนามภาษาอีสาน
- ศัพท์ภาษาอีสานที่มีรหัสอักษรซ้ำซ้อน
- คำนามภาษาอีสานที่ใช้คำลักษณนาม โต