สัญญาณ

ภาษาไทย

รากศัพท์

ยืมมาจากบาลี สญฺญาณ; เทียบสันสกฤต संज्ञान (สํชฺญาน)

การออกเสียง

การแบ่งพยางค์		สัน-ยาน
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	sǎn-yaan
	ราชบัณฑิตยสภา	san-yan
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/san˩˩˦.jaːn˧/(สัมผัส)

คำนาม

สัญญาณ

1. เครื่องหมายหรือเครื่องแสดงไว้ให้เห็นหรือให้ได้ยินเป็นต้นแม้อยู่ในระยะไกล เพื่อให้รู้ล่วงหน้าจะได้ระวังอันตรายหรือกระทำตามที่บอกหรือแนะไว้

   สัญญาณไฟจราจร

   สัญญาณธง

   ตีระฆังเป็นสัญญาณให้พระลงโบสถ์