ขุม

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *C̬.kumᴬ, จากภาษาจีนยุคกลาง (MC kʰʌmX); ร่วมเชื้อสายกับภาษาอีสาน ขุม, ภาษาลาว ຂຸມ (ขุม), ภาษาไทใหญ่ ၶုမ် (ขุม), ภาษาอาหม 𑜁𑜤𑜪 (ขุํ), ภาษาจ้วง gumz

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ขุม
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงkǔm
ราชบัณฑิตยสภาkhum
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kʰum˩˩˦/

คำนาม[แก้ไข]

ขุม

  1. หลุม, ใช้ในบางลักษณะ
    ขุมขน
    ขุมนรก
  2. แหล่งที่เกิดที่เก็บ
    ขุมทรัพย์

คำลักษณนาม[แก้ไข]

ขุม

  1. ใช้เรียกหน่วยที่ต่อรองกันในการพนันคราวหนึ่งเช่น 5 เอา 1 เป็นหน่วยหนึ่ง เรียกว่า ขุมหนึ่ง

ภาษาอีสาน[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาไทดั้งเดิม *C̬.kumᴬ, จากภาษาจีนยุคกลาง (MC kʰʌmX); ร่วมเชื้อสายกับภาษาไทย ขุม, ภาษาลาว ຂຸມ (ขุม), ภาษาไทใหญ่ ၶုမ် (ขุม), ภาษาอาหม 𑜁𑜤𑜪 (ขุํ), ภาษาจ้วง gumz

คำนาม[แก้ไข]

ขุม

  1. หลุม