คูถ

ภาษาไทย

ยืมมาจากสันสกฤต गूथ (คูถ) หรือบาลี คูถ

การแบ่งพยางค์		คูด	[เสียงสมาส] คู-ถะ-
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	kûut	kuu-tà-
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ราชบัณฑิตยสภา	khut	khu-tha-
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล^{(คำอธิบาย)}		/kʰuːt̚˥˩/^{(สัมผัส)}	/kʰuː˧.tʰa˨˩./

คูถ

เขียนด้วยอักษรอื่น

คูถ ช.

ตารางการผันรูปของ "คูถ" (เพศชาย)

การก \ พจน์	เอกพจน์	พหูพจน์
กรรตุการก (ปฐมา)	คูโถ	คูถา
กรรมการก (ทุติยา)	คูถํ	คูเถ
กรณการก (ตติยา)	คูเถน	คูเถหิ หรือ คูเถภิ
สัมปทานการก (จตุตถี)	คูถสฺส หรือ คูถาย หรือ คูถตฺถํ	คูถานํ
อปาทานการก (ปัญจมี)	คูถสฺมา หรือ คูถมฺหา หรือ คูถา	คูเถหิ หรือ คูเถภิ
สัมพันธการก (ฉัฏฐี)	คูถสฺส	คูถานํ
อธิกรณการก (สัตตมี)	คูถสฺมิํ หรือ คูถมฺหิ หรือ คูเถ	คูเถสุ
สัมโพธนการก (อาลปนะ)	คูถ	คูถา