จู้อิน

ดูเพิ่ม: จอน, จ่อน, และ จ๊อน

ภาษาไทย

รากศัพท์

ยืมมาจากจีนกลาง 注音 (“เครื่องหมายกำกับเสียง”)

ก่ารออกเสียง

การแบ่งพยางค์		จู้-อิน
การแผลงเป็น อักษรโรมัน	ไพบูลย์พับบลิชชิง	jûu-in
	ราชบัณฑิตยสภา	chu-in
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)		/t͡ɕuː˥˩.ʔin˧/(สัมผัส)

คำวิสามานยนาม

จู้อิน

1. ระบบสัทอักษรสำหรับการถอดเสียงในภาษาจีนกลาง

คำพ้องความ

• จู้อินฝูเฮ่า