ชุ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไบยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้]

รากศัพท์[แก้]

จากภาษามอญ ဆု (ฉุ, ต้นไม้)

การออกเสียง[แก้]

พยางค์ ชุ
สัทอักษรสากล /t͡ɕʰuʔ˦˥/

คำนาม[แก้]

ชุ

  1. (ร้อยกรอง) ต้นไม้
    กินลูกชุลุเพรางาย
    (ม. คำหลวง ทานกัณฑ์)