จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา
U+0E0A, ช
THAI CHARACTER CHO CHANG

[U+0E09]
Thai
[U+0E0B]

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ชอชอ-ช้าง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงchɔɔchɔɔ-cháang
ราชบัณฑิตยสภาchocho-chang
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕʰɔː˧/()/t͡ɕʰɔː˧.t͡ɕʰaːŋ˦˥/()
คำพ้องเสียงช.

ตัวอักษร[แก้ไข]

พยัญชนะตัวที่ 10 - ช

  1. พยัญชนะตัวที่ 10 เรียกว่าช้าง เป็นอักษรต่ำ ใช้เป็นพยัญชนะต้น และเป็นตัวสะกดในมาตรากดหรือแม่กด เช่น ราช คช กริช แซนด์วิช

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

ย่อมาจากภาษาบาลี ชลน (ไฟ)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์ชะ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงchá
ราชบัณฑิตยสภาcha
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/t͡ɕʰaʔ˦˥/()

คำนาม[แก้ไข]

  1. ชื่อคณะฉันท์ มีลหุ-ครุ-ลหุ เรียกว่า ช คณะ

ภาษาบาลี[แก้ไข]

ปัจจัย[แก้ไข]

  1. เกิด (ใช้ประกอบท้ายคำบางคำ)
    ปงฺกช
    บงกช, เกิดในเปลือกตม หมายถึง บัว
    วาริช
    เกิดในน้ำ หมายถึง ปลา
    ทฺวิช
    ทวิช, เกิด 2 ครั้ง หมายถึง พราหมณ์, นก