พยัญชนะ

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

จากภาษาบาลี พฺยญฺชน, วฺยญฺชน หรือ ภาษาสันสกฤต व्यञ्जन (วฺยญฺชน)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์พะ-ยัน-ชะ-นะ
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงpá-yan-chá-ná
ราชบัณฑิตยสภาpha-yan-cha-na
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/pʰa˦˥.jan˧.t͡ɕʰa˦˥.naʔ˦˥/

คำนาม[แก้ไข]

พยัญชนะ

  1. เสียงพูดที่เปล่งออกมาโดยใช้อวัยวะส่วนต่างในปากและคอ, เสียงพยัญชนะ ก็เรียก
  2. ตัวอักษรที่ใช้แทนเสียงพยัญชนะ, รูปพยัญชนะ ก็เรียก
  3. ตัวหนังสือทั้งหมด
    แปลโดยพยัญชนะ
  4. กับข้าวที่ไม่ใช่แกง, คู่กับ สูปะ ซึ่งหมายถึง แกง
  5. ลักษณะของร่างกาย

คำพ้องความหมาย[แก้ไข]