แกง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

วิกิพีเดียมีบทความเกี่ยวกับ:
Wikipedia

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์แกง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงgɛɛng
ราชบัณฑิตยสภาkaeng
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/kɛːŋ˧/()

รากศัพท์ 1[แก้ไข]

จากภาษาไทตะวันตกเฉียงใต้ดั้งเดิม *kɛːŋᴬ¹, จากภาษาจีนยุคกลาง (MC kˠæŋ); ร่วมเชื้อสายกับภาษาคำเมือง ᨠᩯ᩠ᨦ (แกง), ภาษาเขิน ᨠᩯ᩠ᨦ (แกง), ภาษาลาว ແກງ (แกง), ภาษาไทลื้อ ᦶᦂᧂ (แกง), ภาษาไทใหญ่ ၵႅင် (แกง), ภาษาไทใต้คง ᥐᥦᥒ (แกง), ภาษาแสก เก๋ง

คำนาม[แก้ไข]

แกง

  1. กับข้าวประเภทที่เป็นน้ำ มีชื่อต่าง ๆ ตามวิธีปรุงและเครื่องปรุง

คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]

คำแปลภาษาอื่น[แก้ไข]

คำกริยา[แก้ไข]

แกง (คำอาการนาม การแกง)

  1. ทำกับข้าวประเภทแกง

รากศัพท์ 2[แก้ไข]

แผลงมาจาก แกล้ง โดยได้รับอิทธิพลจาก ต้ม

คำกริยา[แก้ไข]

แกง (คำอาการนาม การแกง)

  1. (ภาษาปาก) หลอกล่อให้คนแสดงความโกรธหรือความอับอายออกมา
  2. (ภาษาปาก) ล่อลวงให้หลงเชื่อ