แกล้ง

จาก วิกิพจนานุกรม พจนานุกรมเสรี
ไปยังการนำทาง ไปยังการค้นหา

ภาษาไทย[แก้ไข]

รากศัพท์[แก้ไข]

ร่วมเชื้อสายกับภาษาลาว ແກ້ງ (แก้ง), ภาษาไทใหญ่ ၵႅင်ႈ (แก้ง) หรือ ၵဵင်ႈ (เก้ง)

การออกเสียง[แก้ไข]

การแบ่งพยางค์แกฺล้ง
การแผลงเป็น
อักษรโรมัน
ไพบูลย์พับบลิชชิงglɛ̂ɛng
ราชบัณฑิตยสภาklaeng
(มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย)/klɛːŋ˥˩/

คำกริยา[แก้ไข]

แกล้ง (คำอาการนาม การแกล้ง)

  1. ทำให้เดือดร้อนรำคาญ
    เขามักแกล้งฉันในเวลาเรียน
  2. แสร้ง
    เขาแกล้งทำเป็นปวดฟัน
  3. จงใจทำ พูด หรือแสดงอาการอย่างใดอย่างหนึ่งเพื่อให้เขาเสียหาย อาย เดือดร้อน ขัดข้อง เข้าใจผิด เป็นต้น
    ข้าพเจ้าไม่ได้ทำผิดเลยแต่เขาแกล้งใส่ร้าย
  4. (โบราณ) ตั้งใจ, จงใจ
    แกล้งประกาศแก่สงฆ์.
    มหาชาติคำหลวง ฉบับหอพระสมุดวชิรญาณ พ.ศ. ๒๔๖๐ วนปเวสน์กัณฑ์

คำเกี่ยวข้อง[แก้ไข]