ถี่
ภาษาไทย
[แก้ไข]รากศัพท์
[แก้ไข]ร่วมเชื้อสายกับอีสาน ถี่, ลาว ຖີ່ (ถี่), คำเมือง ᨳᩦ᩵ (ถี่), เขิน ᨳᩦ᩵ (ถี่), ไทลื้อ ᦏᦲᧈ (ถี่), ไทขาว ꪖꪲꫀ, ไทใหญ่ ထီႇ (ถี่), ไทใต้คง ᥗᥤᥱ (ถี่), อาหม 𑜌𑜣 (ถี, “ใกล้”); เทียบจีนยุคกลาง 緻 (MC drijH), จ้วงแบบจั่วเจียง tiq (ถี่, “ไม่ห่าง”)
การออกเสียง
[แก้ไข]| การแบ่งพยางค์ | ถี่ | |
|---|---|---|
| การแผลงเป็น อักษรโรมัน | ไพบูลย์พับบลิชชิง | tìi |
| ราชบัณฑิตยสภา | thi | |
| (มาตรฐาน) สัทอักษรสากล(คำอธิบาย) | /tʰiː˨˩/(สัมผัส) | |
คำคุณศัพท์
[แก้ไข]ถี่ (คำอาการนาม ความถี่)
คำกริยาวิเศษณ์
[แก้ไข]ถี่ (คำอาการนาม ความถี่)